Geschiedenis en legendes

Al eeuwen lang wordt deze vrucht met zijn rijke kleur en heerlijke smaak bewonderd als symbool van gezondheid, vruchtbaarheid en wedergeboorte. In sommige culturen geloofde men ook dat de vrucht een verborgen en mystieke helende kracht had. Weer anderen kozen ervoor de vrucht op een meer praktische manieren te gebruiken, zoals een verfstof of als decoratie.

De onweerstaanbare aantrekkingskracht en legendarische genezende eigenschappen van de granaatappel hebben er ook voor gezorgd dat het het onderwerp van talloze mythen, heldendichten en kunstwerken werd, van Raphael en Cezanne tot Homerus en Shakespeare.

Veel geleerden suggereren nu dat het een granaatappel, en geen appel, was die in de bijbelse Hof van Eden een hoofdrol speelde; een theorie die verder ondersteuning krijgt in oude en middeleeuwse tijden. In de mythische vertelling over de eenhoorn werd Christus gesymboliseerd door het 'bloeden' van granaatappelzaden uit zijn hoorn. De granaatappelboom waaraan het dier was vastgemaakt, vertegenwoordigde het eeuwige leven.